Oaza spokoju stworzona w powiecie panewnickim: gdzie czas stoi w miejscu, a kamienie mówią

W odległej wiosce Pūkių, w gminie Paįstri, znajduje się zagroda, którą miejscowi i przyjezdni już nazywają szczególnym miejscem energii. Tutaj, wśród wielowiekowych kamiennych kręgów, specjalnej kopuły i spokojnej przyrody, Dainius Karinauskas i jego przyjaciółka Rita połączyli swoje życie i kreatywność. Jest to miejsce, w którym spotykają się przeszłość, siła natury i ludzkie pragnienie dzielenia się komunią.

Od jezior Zarasai do stawu Paįstris

Droga Dainiusa do wioski Pūkių nie była przypadkowa, a on sam nazywa ją darem od losu. Pochodzący z powiatu panewnickiego (mieszkał w Uliūnai i ukończył szkołę w Ramygale), spędził dwie dekady w rejonie Zarasai. Tam, w gospodarstwie nad jeziorem, zbudował biznes turystyczny, organizował obozy dla rodzin i zdobywał doświadczenie w pracy z ludźmi i przyrodą.

Ale pięć lat temu nastąpił ważny punkt zwrotny w życiu Dainiusa, który jeszcze silniej połączył go z Ritą. Chociaż byli już znajomymi, to czas spędzony razem na łyżwach na zamarzniętym lodzie stawu Paįstris ostatecznie zbliżył ich do siebie.

Czas ten stał się symbolicznym nowym początkiem – Dainius przeprowadził się do gospodarstwa Rity, gdzie oboje poczuli impuls do wspólnego tworzenia. Widząc dalekie zakątki Azji i odwiedzając wiele krajów, obaj podróżnicy zdali sobie sprawę, że zgromadzili wystarczająco dużo doświadczenia i wewnętrznego spokoju, aby stworzyć coś znaczącego nie tylko dla siebie, ale także dla innych tutaj, we wsi Pūkių.

Siedząc przy oknie i patrząc na okolicę, zaczęli marzyć o miejscu, w którym społeczność i piękno natury połączą się w jedno.

Osoba – wewnętrzny przewodnik człowieka

Wszystko zaczęło się od prostych spacerów po lasach i polach. Początkowo para zbierała małe kamienie - takie, które łatwo podnieść lub zmieścić w samochodzie. "Zebraliśmy podwórko pełne kamyków" - uśmiechnął się Dainius. Później zaczęły napływać większe kamienie, a gdy całe podwórko wypełniło się tym naturalnym pięknem, pojawił się pomysł: dlaczego nie pokazać ich innym? I tak narodził się pomysł stworzenia spirali energetycznej z kamieni.

„Tworzyliśmy coś wyjątkowego, interesującego i niepowtarzalnego. Chcieliśmy pokazać ludziom naturalne piękno kamienia, ponieważ jest to coś, co stworzyła sama natura - mówi twórca.

Dla Daina i Rity kamień nie jest tylko zimnym obiektem zewnętrznym. Dla nich kamień jest potężnym przewodnikiem, który wydobywa na powierzchnię to, co kryje się w człowieku, od czystego spokoju po ukryty gniew lub egoizm. Tysiące kamieni w zagrodzie są nietknięte ręką człowieka – są naturalne, zachowując wzory stworzone przez naturę i ich unikalne historie.

Kierunki świata i centrum dyktowane marzeniami

Serce zakładu – krąg kamieni, zaprojektowany jako unikalna spirala energetyczna, która „skręca“ w jednym kierunku i „wykręca“ w drugim, tworząc szczególne poczucie przepływu. Przestrzeń składa się z trzech głównych części, z których każda ma głębokie znaczenie symboliczne: pierwszy poziom jest oznaczony czterema okręgami, reprezentującymi kierunki świata: wschód, dla kreatywnej strony człowieka, południe, dla obfitości, zachód, dla dojrzałości i północ, dla głębokiej refleksji.

W drugim kręgu znajdują się trzy kluczowe kamienie, wśród których szczególne miejsce zajmuje "Serce" z pól Ramygala. "Ten kamień jest dla mnie jednym z najpiękniejszych. Na polach zobaczyłem mały kopiec wystający z ziemi i zaczęliśmy kopać coraz głębiej. Okazało się, że na dnie był torf i woda, a kamień się poruszał. Najpiękniejsze wzory powstają właśnie tam, gdzie są torfowiska – kwaśne podłoże tworzy ich strukturę“, – dzieli się radością mężczyzna.

Według Dainiusa ten gigant waży około ośmiu ton i ma ponad dwa metry wysokości. Obok niego znajduje się kamień "Proto", przywieziony z Radviliškis, który symbolizuje nasze myśli, postawy i programy, które nami rządzą.

Na końcu, w centrum kręgu, znajduje się najbardziej imponujący trzymetrowy kamień z Jotainiai, który ma za sobą mistyczną historię - Rita widziała go we śnie i opisała kolory i przeplatające się wzory tak dokładnie, że Dainius natychmiast rozpoznał go na polach, które widział wcześniej.

Ten główny kamień gospodarstwa, lśniący w słońcu pasmami miki i przypominający bogato tkany perski dywan po deszczu, symbolizuje Stwórcę i początek wszystkiego, zapraszając wszystkich, aby po prostu usiedli w pobliżu, dotknęli i poczuli jego wyjątkową energię.

Wspólnota i magia trzcinowej kopuły

Po oczyszczeniu zaniedbanych zarośli, przycięciu sosnowego lasu i wykopaniu stawu, właściciele zdali sobie sprawę, że potrzebują przestrzeni do gromadzenia się. Dainius, były zawodnik judo, a obecnie reprezentant Lithuanian Judo Masters, poprosił o pomoc starych przyjaciół.

W ten sposób na terenie gospodarstwa powstała imponująca kopuła z trzcinowym dachem. Inspiracją był przyjaciel Liudvikas, z którym Dainius wspólnie wspinał się w Himalajach. Chociaż jego przyjaciel szybko złożył belki (jak klocki Lego), okrągły budynek wymagał profesjonalizmu i cierpliwości. Od dwóch lat kopuła jest miejscem edukacji i terapii dźwiękiem. Tybetańskie gongi, flety, wieczory poezji i ceremonie parzenia herbaty stały się comiesięczną tradycją.

Życie w stanie bezmyślności

Dla niego ta zagroda to nie tylko projekt – to sposób na życie. Każdy poranek zaczyna się od rytuału: praktyki oddechowe, lekkie ćwiczenia w kopule, herbata i kąpiel w stawie.

„Daje mi to stan bezmyślności. Kiedy wokół nas panuje chaos, praca i zmartwienia, nie doświadczamy życia. Ale tutaj, z uspokojonym umysłem i przygotowanym ciałem, zaczynam każdy dzień z czystym kontem, z nowymi uczuciami", mówi Dainius.

Wizja na przyszłość – park dla wszystkich

Chociaż zagroda ma już kilka tysięcy kamieni zebranych z pól rolników lub starych stosów w promieniu 50 kilometrów, praca nie ustaje. Dainius i Rita podkreślają: ten park nie jest komercyjny. To miejsce, do którego ludzie mogą przyjść, pospacerować i poczuć spokój.

Przyszłe plany obejmują obozy dla dzieci i rodzin, arteterapię i warsztaty z gliny. Zagroda Pūkių Village Homestead pozostaje otwarta dla każdego, kto szuka odpowiedzi w sobie lub po prostu podziwia to, co natura stworzyła przez tysiąclecia, a co ręce i serca człowieka połączyły w jednym miejscu.