Rzeczywistość: 173 tys. hektarów gruntów poddanych melioracji uznaje się obecnie za znajdujące się w złym stanie

Po obfitych ulewach wielu rolników dostrzega przede wszystkim nie plony, lecz stojącą wodę. Jednak prawdziwy problem często nie leży na powierzchni – znajduje się w systemie melioracyjnym pod glebą. Sieci drenażowe, zbiorniki, rowy, przepusty i inne obiekty hydrotechniczne decydują o tym, jak szybko wyschną pola i czy będzie można na nich w porę rozpocząć prace.

Dlatego coraz większe znaczenie ma nie tylko sama infrastruktura melioracyjna, ale także dokładne dane dotyczące jej stanu.

W Litwie meliorowano około 2,67 mln hektarów ziemi – to prawie 45% terytorium kraju. Taka skala oznacza, że decyzje dotyczące konserwacji lub przebudowy infrastruktury melioracyjnej nie mogą opierać się wyłącznie na przypuszczeniach. W tym celu konieczne jest posiadanie wiarygodnych informacji o tym, gdzie znajdują się obiekty melioracyjne, jaki jest ich stan oraz gdzie występują największe problemy.

Dane są gromadzone i weryfikowane w 52 gminach na Litwie przy użyciu map ortofotograficznych, danych georeferencyjnych, planów topograficznych, informacji z oględzin terenowych oraz innych danych przestrzennych.

Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że bazy danych lub mapy cyfrowe są istotne wyłącznie dla instytucji. Jednak w praktyce stanowią one podstawę decyzji, które mają bezpośredni wpływ na działalność rolników.

Dokładne dane dotyczące melioracji pozwalają zidentyfikować problematyczne tereny podatne na podmoknięcie, planować remonty lub przebudowę systemów melioracyjnych, uzasadnić potrzebę inwestycji oraz zmniejszyć ryzyko związane z inwestowaniem w produkcję rolną.

Innymi słowy, im dokładniejsze dane, tym rzadziej trzeba podejmować decyzje „na oko”.

Litwa należy do strefy nadmiernej wilgotności, dlatego podmokłość stanowi stałe wyzwanie. Nie każda kałuża na polu oznacza, że problem powstał z powodu obfitych opadów. Często przyczyną są zużyte lub uszkodzone systemy melioracyjne.

Najnowsze dane ŻŪDC wskazują, że około 173 tys. hektarów gruntów meliorowanych jest obecnie ocenianych jako znajdujące się w złym stanie. Stanowi to ponad 6% wszystkich obszarów meliorowanych. Tego typu tereny stają się priorytetowe przy planowaniu modernizacji infrastruktury.