Własne świnie w gospodarstwie rodzinnym: czy trzymanie ich "tylko dla siebie" jest realistyczne i co należy wiedzieć?

W ostatnich dziesięcioleciach hodowla świń zmieniła się diametralnie, począwszy od ras, a skończywszy na wymaganiach dotyczących higieny i bezpieczeństwa biologicznego. Czy rodzina, która chce mieć własne mięso, może dziś hodować własne prosięta? Audrius Banionis, rolnik z okręgu kowieńskiego, twierdzi, że sama chęć nie wystarczy. Potrzebne jest jasne zrozumienie warunków, które będą potrzebne, jak długo potrwa codzienna opieka i jak będzie przebiegał ubój. Ponadto należy również przestrzegać pewnych zasad zgodnie z wymogami Państwowej Służby Żywności i Weterynarii (VMVT).

Od czego zacząć?

„Każde zwierzę wymaga opieki, chęci do opieki nad nim i oczywiście umiejętności. Kultura hodowli świń zmieniła się zasadniczo. Tak więc sama chęć hodowania może nie wystarczyć. Ale jeśli się temu przyjrzeć, jeśli ma się odpowiednie umiejętności, oczywiście jest to możliwe" - mówi rolnik A. Banionis zapytany, czy rodzina może samodzielnie hodować świnie.

Pierwszym krokiem, jak mówi rolnik, nie jest znalezienie prosięcia, ale stworzenie odpowiednich warunków mieszkaniowych. Wrażenie, że świnia nie jest wymagająca i może być hodowana gdziekolwiek, jest błędne. Czasy się zmieniły, zmieniła się technologia i tradycje" - podkreśla, przypominając, że dawniej świnie pasły się na wsiach, podczas gdy obecnie najpopularniejszymi rasami są świnie hodowlane, które rosną szybciej, ale są bardziej wrażliwe na mikroklimat i jakość paszy.

Jeśli chodzi o rasy, rolnik rozróżnia doga niemieckiego i norweskiego Yorkshire. Rasy te są większe, mają wyższą akumulację boczku i są bardziej odporne na choroby pasożytnicze.

„Jedno zwierzę może być zarówno smutne, jak i trudne, więc można współpracować z innymi młodymi rodzinami i kupić co najmniej dwa lub trzy“, – mówi Banionis, dodając, że jeśli planem jest nie tylko chłodzenie mięsa, ale także wytwarzanie produktów, 2– 3 świnie na rok to dużo.

Niezbędne warunki

„Świnie powinny być trzymane w pomieszczeniu o temperaturze co najmniej 15– 20° C, powietrze powinno być suche, ważne jest, aby unikać przeciągów i wilgoci“, – znaczenie mikroklimatu podkreśla A. Banionis. Równie ważna jest pasza, która musi być pełnowartościowa.

Jeśli chodzi o przestrzeń, hodowca wzywa ludzi do zaprzestania stereotypów.

„Nie wyobrażajmy sobie, że świnia jest brudnym zwierzęciem. Wręcz przeciwnie, – w swojej przestrzeni wybiera, gdzie jest jej toaleta, gdzie migruje, gdzie jest jej łóżko“, – wyjaśnia.

.

Według Banionisa, w małym gospodarstwie wystarczy kilka metrów kwadratowych suchej przestrzeni dla jednej lub dwóch świń. Kilka kwadratów suchej przestrzeni na świnię jest bardzo optymalne, około 2– 3 m“, wyjaśnia.

Jeśli chodzi o obszar zewnętrzny, rolnik mówi po prostu: nie ma takiej potrzeby, ale jeśli pozwalają na to warunki, latem można wypuszczać zwierzęta na zewnątrz. Ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że współczesne rasy nie są przyzwyczajone do przebywania na zewnątrz, a ich skóra jest wrażliwa na słońce.

„Zawsze podkreślam – powinieneś traktować zwierzę tak, jak sam chciałbyś być traktowany“, – uważa Banionis. Jednak VVT mówi stanowcze "nie" - świnie nie mogą być trzymane na zewnątrz lub w warunkach pół-zewnętrznych.

Karmienie: co można, a czego nie można robić i dlaczego ma to znaczenie

„Żołądek świni jest analogiczny do ludzkiego żołądka – wszystko, co je człowiek, może być zjedzone przez świnię“, – mówi A. Banionis. Podkreśla jednak, że najważniejsza jest zbilansowana dieta. Nie wyklucza mieszanek paszowych jako bezpieczniejszej opcji na początek, dopóki nie zdobędzie większego doświadczenia.

Później, powiedział, można włączyć resztki jedzenia, ale należy przestrzegać zasad.

FVO mówi jasno: świnie nie mogą być karmione odpadami żywnościowymi. Urząd podkreśla również, że pasza musi być bezpieczna, a niegotowana pasza przywieziona z pola, taka jak trawa, może stanowić ryzyko afrykańskiego pomoru świń (ASF).

Termiczna obróbka paszy jest również zalecana przez pana Banionisa – ułatwia trawienie, mówi.

Konserwacja i pielęgnacja

Hodowla świń oznacza rutynę. Rolnik mówi, że świnie muszą być karmione co najmniej dwa razy dziennie, a część czasu zajmuje przygotowanie kawioru krowiego lub wieprzowiny. Mówi jednak, że przy odpowiedniej opiece nie zajmuje to dużo czasu.

„Jeśli są dwie świnie, a obora jest utrzymywana w porządku, codzienna pielęgnacja nie jest czasochłonna – przygotowanie paszy zajmuje 5– 6 minut, a usuwanie obornika w weekendy – może 15 minut – mówi Banionis.

Jeśli chodzi o cenę, rolnik sugeruje, aby nie liczyć swojej pracy, ale spojrzeć na cenę kosztów: "1 kg mięsa będzie kosztował średnio do 1,5 euro za wyprodukowanie". Ostateczna kwota będzie zależeć od ceny paszy, warunków przetrzymywania, rasy i dodatkowych usług, takich jak ubój lub usługi weterynaryjne.

Kwestia uboju

A. Banionis wspomina tradycję uboju prosiąt zakupionych wiosną jesienią „podczas pierwszych mrozów“, ale dziś jest to bardziej nawyk niż reguła. Praktyczną wskazówką, jak mówi, jest dojrzałość i waga zwierzęcia: "Świnia powinna być dorosła – około 150 kg. Jeśli kupisz 7-tygodniowe prosię w marcu, do listopada mięso będzie wystarczająco dojrzałe do uboju.

Ale najważniejszą rzeczą, według rolnika, jest wcześniejsze podjęcie decyzji, kto i w jaki sposób dokona rozbioru.

„Proces uboju jest złożony, wszystko ma swoje wymagania, więc przed rozpoczęciem hodowli świni, pierwszym pytaniem, na które należy odpowiedzieć, jest – czy będzie ktoś, kto dokona uboju świni i przygotuje mięso do spożycia“, – mówi A. Banionis. Dodaje, że koszt usługi ubojni może wynosić do 100 euro, ale nie zawsze łatwo jest znaleźć kogoś, kto w ogóle ją wykona.

Kolejnym ważnym aspektem jest bezpieczeństwo mięsa. Rolnik przypomina o zagrożeniu włośnicą i konieczności sprawdzania mięsa. HVO również zwraca na to uwagę i mówi, że nawet jeśli mięso wygląda w porządku, niektóre niebezpieczne choroby są „niewidoczne gołym okiem“, a badania laboratoryjne – są jedynym wiarygodnym sposobem na zapewnienie bezpieczeństwa.

Podkreślając, że nie jest to konieczne.

Urząd zaleca skontaktowanie się z prywatnym weterynarzem, nawet jeśli badanie nie jest formalnie wymagane, ponieważ zmniejsza to ryzyko zakażenia rodziny i przyjaciół.

VMVT: rejestracja, bezpieczeństwo biologiczne i zasady dla wszystkich

„Tylko dla siebie“ nie oznacza „bez wymagań“. VMVT określa, że gospodarstwo i zwierzęta muszą być zarejestrowane i oznakowane, a informacje muszą być przekazywane do jednostki terytorialnej lub pocztą elektroniczną.

Najbardziej praktyczna część – wymogi bezpieczeństwa biologicznego. VMVT wskazuje, że mają one zastosowanie zarówno do obiektów biznesowych, jak i niebiznesowych, a bezpieczeństwo biologiczne ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania ASF: "czynnikami decydującymi o rozprzestrzenianiu się choroby są działania człowieka i luki w bezpieczeństwie biologicznym.

W związku z tym istnieją szczególne wymagania dla małych gospodarstw: teren gospodarstwa musi być ogrodzony i zamknięty, aby uniemożliwić dostęp nieupoważnionym osobom, pojazdom lub dzikim zwierzętom.

Środowisko musi być zarządzane w taki sposób, aby gryzonie nie rozmnażały się. Przy wejściu do stodoły należy zapewnić maty dezynfekujące, z ograniczeniami dla odwiedzających i zasadami dotyczącymi zmiany odzieży i obuwia. VMVT zakazuje również świń pochodzących z miejsc masowych zgromadzeń bez kwarantanny, a kierowcy przywożący zwierzęta gospodarskie nie mogą odwiedzać stodoły.

Nieznajomość nie zwalnia z grzywny

MoEW podkreśla, że naruszenia bezpieczeństwa biologicznego są traktowane poważnie, a "niewiedza" nie jest argumentem pozwalającym uniknąć odpowiedzialności. Urząd wskazuje, że naruszenia bezpieczeństwa biologicznego podlegają karze na mocy art. 343 ANC: ostrzeżenie lub grzywna może zostać nałożona na osoby fizyczne w wysokości od 30 do 300 euro, a na kierowników lub osoby odpowiedzialne osób prawnych w wysokości od 50 do 1450 euro.

HSE wymienia również najczęstsze kary dla drobnych rolników: nieposiadanie maty dezynfekującej lub niewypełnienie jej środkiem dezynfekującym, niezmienianie odzieży lub ubioru po wejściu na teren gospodarstwa trzody chlewnej, karmienie nieprzetworzoną paszą oraz utrzymywanie terenu gospodarstwa w nieporządku i nieogrodzonego. Urząd podkreśla, że są to istotne naruszenia i we wszystkich przypadkach ma zastosowanie odpowiedzialność administracyjna.

Czy rodzinie nadal opłaca się hodować świnie?

Banionis sugeruje praktyczne podejście do tego pytania. Jeśli rodzina chce wiedzieć, co je, ale nie chce codziennej opieki i ryzyka, sugeruje alternatywę – współpracę z małymi gospodarstwami lub indywidualnymi starszymi rolnikami, dla których byłoby to przyjemne zajęcie i dodatkowy dochód.

„Niech kupią tę jedną lub kilka świń dla osób starszych, niech hodują je przez lato, a jesienią harmonijnie dzielą się mięsem i płacą za przysługę“, – sugeruje. W ten sposób osoby starsze mają się czym opiekować i czują się potrzebne, a rodzina otrzymuje produkt pochodzący z czystych źródeł, bez konieczności zajmowania się codzienną konserwacją.

Warto zatem zastanowić się: czy naprawdę chcesz hodować własne świnie, czy też łatwiej jest kupić mięso. Więcej informacji na temat tego, jak założyć gospodarstwo rolne na własne potrzeby, można znaleźć w grupie na Facebooku Natūrūrinis farmais I Auginam sau.

Wspomnienie o tym, co jest najważniejsze przed wyhodowaniem świni „tylko dla siebie“

Najpierw – warunki, potem świnka

Przed zakupem zwierzęcia konieczne jest posiadanie odpowiedniego pomieszczenia: suchego, bez przeciągów, z temperaturą około 15–20°C.

Przed zakupem świni należy zapewnić jej odpowiednie warunki.

Jedna świnia potrzebuje przestrzeni

Około 2–3 metrów kwadratowych suchej przestrzeni na zwierzę jest optymalne. Lepiej jest trzymać co najmniej dwie świnie.

Karm bezpiecznie i odpowiedzialnie

Racja żywieniowa musi być zbilansowana.

• odpady żywnościowe nie mogą być podawane świniom.

• pasza musi być bezpieczna, najlepiej poddana obróbce cieplnej.

Konserwacja – codzienna rutyna

Świnie powinny być karmione co najmniej dwa razy dziennie, boksy utrzymywane w czystości, a obornik regularnie usuwany.

Zaplanuj ubój z wyprzedzeniem

Przed zakupem prosięcia ważne jest, aby wiedzieć:

• kto dokona uboju,

• gdzie zostanie to zrobione,

• kto przygotuje mięso.

Mięso musi zostać przetestowane

• Badanie poubojowe na obecność włośni jest obowiązkowe, nawet jeśli mięso wydaje się zdrowe.

„Tylko dla siebie“ nie oznacza bez zasad. Obowiązkowe:

• zarejestrować gospodarstwo i zwierzęta,

• przestrzegać wymogów bezpieczeństwa biologicznego.

• grzywny dla osób fizycznych mogą sięgać 30– 300 euro za naruszenia.